هوش مصنوعی در لجستیک

هوش مصنوعی در لجستیک و حمل‌ونقل؛ چگونه آینده این صنعت را بازتعریف خواهد کرد؟

صنعت لجستیک و حمل‌ونقل در سراسر جهان در حال تجربه یکی از مهم‌ترین دوره‌های تحول خود است. افزایش حجم تجارت، پیچیده‌تر شدن زنجیره‌های تأمین، رشد تجارت الکترونیک، افزایش هزینه‌های عملیاتی و تغییر انتظارات مشتریان باعث شده است روش‌های سنتی مدیریت حمل‌ونقل دیگر به‌تنهایی پاسخگوی نیازهای بازار نباشند. در چنین شرایطی، فناوری‌های دیجیتال و به‌ویژه هوش مصنوعی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای تحول در این صنعت تبدیل شده‌اند.هوش مصنوعی دیگر صرفاً یک مفهوم آینده‌نگرانه یا موضوعی متعلق به فیلم‌های علمی‌تخیلی نیست. امروز الگوریتم‌های هوشمند در بسیاری از بخش‌های لجستیک برای تحلیل داده، پیش‌بینی تقاضا، بهینه‌سازی مسیر، مدیریت ناوگان، پیش‌بینی خرابی خودرو، تخمین زمان رسیدن محموله و بهبود تجربه مشتری مورد استفاده قرار می‌گیرند.اهمیت این تحول از یک واقعیت ساده ناشی می‌شود: حمل‌ونقل صنعتی مبتنی بر داده است. هر سفر اطلاعات زیادی تولید می‌کند؛ از مبدأ و مقصد گرفته تا زمان بارگیری، مسیر طی‌شده، مصرف سوخت، توقف‌ها، سرعت حرکت، شرایط جاده، وضعیت خودرو و زمان تحویل. زمانی که این حجم از داده در اختیار سیستم‌های هوشمند قرار بگیرد، امکان تصمیم‌گیری بسیار دقیق‌تری نسبت به روش‌های سنتی ایجاد می‌شود.در واقع، هوش مصنوعی قرار نیست صرفاً یک ابزار جدید به صنعت حمل‌ونقل اضافه کند؛ بلکه می‌تواند شیوه تصمیم‌گیری و مدیریت عملیات را تغییر دهد.از انتخاب بهترین مسیر و کاهش سفرهای بدون بار گرفته تا پیش‌بینی خرابی کامیون‌ها و ارائه ETA دقیق‌تر به صاحبان کالا، هوش مصنوعی می‌تواند تقریباً تمام زنجیره عملیات حمل را تحت تأثیر قرار دهد.

چرا هوش مصنوعی برای صنعت لجستیک اهمیت دارد؟

لجستیک یکی از صنایعی است که با حجم بسیار زیادی از متغیرها سروکار دارد. شرایط ترافیکی، آب‌وهوا، قیمت سوخت، ظرفیت ناوگان، موقعیت خودروها، نوع بار، محدودیت‌های جاده‌ای، زمان بارگیری و تخلیه و رفتار بازار همگی می‌توانند بر نتیجه یک عملیات حمل تأثیر بگذارند.در روش‌های سنتی، مدیر یا اپراتور باید بخش زیادی از این اطلاعات را به‌صورت دستی بررسی کند و سپس تصمیم بگیرد. هرچه تعداد خودروها، بارها و مسیرها بیشتر شود، انجام چنین کاری دشوارتر خواهد شد.هوش مصنوعی می‌تواند این فرآیند را تغییر دهد.سیستم‌های هوشمند می‌توانند حجم بسیار زیادی از داده‌های تاریخی و لحظه‌ای را بررسی کنند، میان متغیرهای مختلف ارتباط پیدا کنند و بر اساس الگوهای موجود، بهترین تصمیم یا چند گزینه مناسب را پیشنهاد دهند.برای مثال، ممکن است یک مسیر در حالت عادی کوتاه‌ترین مسیر باشد، اما با توجه به ترافیک، شرایط جاده و زمان بارگیری، مسیر دیگری هزینه و زمان کمتری داشته باشد. یک سیستم هوشمند می‌تواند این متغیرها را هم‌زمان بررسی کند؛ در حالی که تصمیم‌گیری انسانی ممکن است تنها بر اساس فاصله جغرافیایی انجام شود.

تبدیل داده خام به تصمیم عملیاتی

ارزش واقعی هوش مصنوعی در لجستیک صرفاً در جمع‌آوری داده نیست. سیستم‌های GPS، نرم‌افزارهای مدیریت ناوگان و پلتفرم‌های حمل‌ونقل سال‌هاست که داده تولید می‌کنند.مسئله اصلی این است که با این داده چه کاری انجام شود.هوش مصنوعی می‌تواند داده‌های خام را به بینش عملیاتی تبدیل کند. برای مثال، به جای اینکه مدیر فقط بداند یک کامیون مصرف سوخت بالایی دارد، سیستم می‌تواند الگوی مصرف آن را با مسیر، سبک رانندگی، وضعیت خودرو و عملکرد سایر کامیون‌ها مقایسه کند و احتمال علت مصرف بالا را مشخص کند.به همین دلیل، آینده لجستیک فقط متعلق به شرکت‌هایی نیست که داده بیشتری دارند؛ بلکه متعلق به شرکت‌هایی است که از داده خود بهتر استفاده می‌کنند.

مدیریت هوشمند مسیرها با کمک هوش مصنوعی در لجستیک

یکی از مهم‌ترین و ملموس‌ترین کاربردهای هوش مصنوعی در حمل‌ونقل، بهینه‌سازی مسیر است.انتخاب مسیر مناسب مستقیماً بر زمان سفر، مصرف سوخت، استهلاک خودرو و زمان تحویل بار تأثیر می‌گذارد. اما انتخاب بهترین مسیر همیشه به معنای انتخاب کوتاه‌ترین مسیر نیست.سیستم‌های هوشمند می‌توانند متغیرهای مختلفی مانند ترافیک، شرایط جوی، وضعیت جاده، محدودیت‌های تردد، سوابق سفرهای قبلی و زمان موردنیاز برای عبور از هر مسیر را تحلیل کنند.در نتیجه، مسیر پیشنهادی می‌تواند بر اساس هزینه واقعی و زمان واقعی سفر انتخاب شود، نه صرفاً فاصله جغرافیایی.

مسیریابی پویا به جای مسیریابی ثابت

یکی از تفاوت‌های مهم سیستم‌های هوشمند با روش‌های سنتی، امکان تصمیم‌گیری پویا است.در روش سنتی، ممکن است مسیر در ابتدای سفر انتخاب شود و تا رسیدن به مقصد تغییر نکند. اما شرایط جاده در طول سفر ثابت نیست.ترافیک ممکن است افزایش پیدا کند، یک مسیر مسدود شود، شرایط آب‌وهوایی تغییر کند یا حادثه‌ای در جاده رخ دهد.هوش مصنوعی می‌تواند با دریافت داده‌های جدید، وضعیت را دوباره ارزیابی کند و در صورت نیاز گزینه دیگری برای ادامه مسیر پیشنهاد دهد.این قابلیت در حمل‌ونقل بار اهمیت زیادی دارد، زیرا حتی چند ساعت تأخیر می‌تواند بر برنامه انبار، تولید یا تحویل کالا تأثیر بگذارد.

کاهش هزینه‌های عملیاتی با بهینه‌سازی مسیر

بهینه‌سازی مسیر تنها برای صرفه‌جویی در زمان نیست.مسیر مناسب می‌تواند مصرف سوخت را کاهش دهد، فشار روی خودرو را کمتر کند، استهلاک لاستیک‌ها را کاهش دهد و احتمال تأخیر را پایین بیاورد.بنابراین یک تصمیم کوچک در سطح مسیر می‌تواند در مقیاس یک ناوگان بزرگ به صرفه‌جویی قابل توجهی منجر شود.

پیش‌بینی تقاضا و مدیریت بهتر ظرفیت ناوگان

یکی از چالش‌های همیشگی صنعت حمل‌ونقل، عدم تعادل میان عرضه و تقاضاست.در برخی روزها و مسیرها حجم بار افزایش پیدا می‌کند و ناوگان با کمبود ظرفیت مواجه می‌شود. در مقابل، در برخی مسیرها کامیون‌ها بدون بار می‌مانند یا مجبور می‌شوند مسافت زیادی را برای پیدا کردن بار طی کنند.این عدم تعادل مستقیماً بهره‌وری ناوگان را کاهش می‌دهد.هوش مصنوعی می‌تواند با تحلیل داده‌های تاریخی، الگوهای فصلی، مسیرهای پرتردد، رفتار مشتریان و شرایط بازار، تقاضای احتمالی آینده را پیش‌بینی کند.

پیش‌بینی زمان‌های اوج بار

فرض کنیم داده‌های چند سال گذشته نشان دهند که در یک بازه زمانی مشخص، تقاضای حمل در یک مسیر به‌صورت مداوم افزایش پیدا می‌کند.سیستم هوشمند می‌تواند این الگو را شناسایی کند و پیش از رسیدن به دوره اوج، نیاز احتمالی به ظرفیت بیشتر را به مدیران هشدار دهد.در نتیجه شرکت می‌تواند از قبل برای تأمین ظرفیت برنامه‌ریزی کند.این رویکرد به جای واکنش نشان دادن به بحران، امکان مدیریت پیش‌نگرانه ظرفیت را فراهم می‌کند.

کاهش سفرهای بدون بار

یکی از مهم‌ترین شاخص‌های بهره‌وری در حمل‌ونقل، میزان پیمایش بدون بار است.کامیونی که بار خود را تخلیه کرده اما برای مسیر برگشت بار مناسبی پیدا نمی‌کند، بخشی از ظرفیت اقتصادی خود را از دست داده است.هوش مصنوعی می‌تواند با تحلیل موقعیت کامیون، مقصد سفر، زمان تخلیه، مسیر برگشت و بارهای موجود، گزینه‌های مناسب‌تری برای بار بعدی پیشنهاد دهد.در نتیجه احتمال شکل‌گیری سفرهای خالی کاهش پیدا می‌کند و استفاده از ظرفیت ناوگان افزایش می‌یابد.

نقش هوش مصنوعی در مدیریت ناوگان

مدیریت ناوگان بزرگ بدون داده و ابزارهای هوشمند روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.مدیر ناوگان باید هم‌زمان وضعیت خودروها، رانندگان، مأموریت‌ها، مصرف سوخت، زمان توقف، تعمیرات و برنامه سفرها را کنترل کند.هوش مصنوعی می‌تواند این اطلاعات را در یک سیستم تحلیلی جمع‌آوری کند و به جای ارائه حجم زیادی از داده خام، مهم‌ترین موارد نیازمند توجه را مشخص کند.

شناسایی الگوهای عملکرد ناوگان

برای مثال، سیستم می‌تواند تشخیص دهد که:

یک خودرو مصرف سوخت غیرعادی دارد؛

یک راننده بیش از میانگین ناوگان توقف دارد؛

یک مسیر مشخص معمولاً با تأخیر همراه است؛

یک گروه از خودروها هزینه تعمیرات بالاتری دارند؛

یا میزان بهره‌برداری از بخشی از ناوگان پایین‌تر از حد انتظار است.

این اطلاعات به مدیر اجازه می‌دهد به جای بررسی دستی صدها گزارش، روی نقاطی تمرکز کند که بیشترین تأثیر را بر عملکرد ناوگان دارند.

از نظارت به پیش‌بینی

تفاوت اصلی مدیریت هوشمند با مدیریت سنتی در این است که سیستم تنها نمی‌گوید «چه اتفاقی افتاده است».

بلکه تلاش می‌کند مشخص کند چه اتفاقی ممکن است رخ دهد.

این تغییر از مدیریت واکنشی به مدیریت پیش‌بینانه، یکی از مهم‌ترین تأثیرات هوش مصنوعی بر صنعت حمل‌ونقل خواهد بود.

نگهداری پیش‌بینانه؛ کاهش خرابی‌های ناگهانی کامیون

خرابی خودرو یکی از پرهزینه‌ترین اتفاقات برای یک ناوگان است.وقتی کامیون در مسیر دچار مشکل فنی می‌شود، تنها هزینه تعمیر مطرح نیست. تأخیر در تحویل، هزینه امداد، خواب خودرو، نارضایتی مشتری و احتمال از دست رفتن بارهای بعدی نیز به هزینه واقعی خرابی اضافه می‌شوند.هوش مصنوعی می‌تواند با تحلیل داده‌های مربوط به عملکرد خودرو، سابقه تعمیرات، کارکرد قطعات و اطلاعات حسگرها، احتمال خرابی را پیش‌بینی کند.

تشخیص زودهنگام مشکلات فنی

فرض کنید الگوی دمای موتور یک خودرو به‌تدریج تغییر کرده است.ممکن است این تغییر در نگاه اول مهم به نظر نرسد، اما سیستم هوشمند می‌تواند آن را با اطلاعات قبلی مقایسه کرده و احتمال یک مشکل فنی را تشخیص دهد.در این حالت، تعمیر خودرو قبل از خرابی کامل انجام می‌شود.این همان مفهومی است که از آن با عنوان Predictive Maintenance یا نگهداری پیش‌بینانه یاد می‌شود.

افزایش عمر مفید خودرو

نگهداری پیش‌بینانه تنها از خرابی جلوگیری نمی‌کند.وقتی قطعات در زمان مناسب بررسی و تعویض شوند، فشار غیرضروری بر سایر اجزای خودرو نیز کاهش پیدا می‌کند.در بلندمدت این موضوع می‌تواند به افزایش عمر مفید خودرو، کاهش هزینه‌های تعمیرات سنگین و بهبود قابلیت اطمینان ناوگان منجر شود.

هوش مصنوعی چگونه مصرف سوخت را کاهش می‌دهد؟

سوخت یکی از مهم‌ترین هزینه‌های عملیاتی در حمل‌ونقل جاده‌ای است.بنابراین حتی کاهش محدود در مصرف سوخت، زمانی که روی تعداد زیادی خودرو اعمال شود، می‌تواند تأثیر اقتصادی قابل توجهی ایجاد کند.هوش مصنوعی می‌تواند اطلاعات مربوط به مصرف سوخت را با متغیرهایی مانند سرعت، مسیر، وزن بار، توقف‌ها، شرایط خودرو و سبک رانندگی مقایسه کند.

شناسایی الگوهای مصرف غیرعادی

ممکن است دو کامیون مشابه در یک مسیر مشابه، مصرف سوخت متفاوتی داشته باشند.سیستم هوشمند می‌تواند این اختلاف را شناسایی کرده و عوامل احتمالی آن را بررسی کند.به این ترتیب، مدیریت مصرف سوخت از یک اقدام کلی به یک فرآیند داده‌محور و فردمحور تبدیل می‌شود.

کمک به رانندگی اقتصادی

هوش مصنوعی می‌تواند الگوهای رانندگی را نیز تحلیل کند.شتاب‌گیری‌های شدید، ترمزهای مکرر، سرعت بالا یا توقف طولانی‌مدت با موتور روشن می‌توانند بر مصرف سوخت تأثیر بگذارند.اطلاعات حاصل از این تحلیل می‌تواند برای آموزش رانندگان و بهبود سبک رانندگی مورد استفاده قرار گیرد.

بهبود تجربه مشتری با هوش مصنوعی در لجستیک

تحول دیجیتال در حمل‌ونقل تنها درباره کاهش هزینه نیست.تجربه مشتری نیز یکی از حوزه‌هایی است که هوش مصنوعی می‌تواند آن را متحول کند.صاحب کالا می‌خواهد بداند بارش کجاست، چه زمانی به مقصد می‌رسد و آیا احتمال تأخیر وجود دارد یا خیر.

پیش‌بینی دقیق‌تر زمان رسیدن بار

یکی از کاربردهای مهم هوش مصنوعی، پیش‌بینی ETA یا Estimated Time of Arrival است.سیستم می‌تواند با ترکیب اطلاعات مسیر، سرعت، ترافیک، توقف‌های قبلی و شرایط جاده، زمان احتمالی رسیدن محموله را تخمین بزند.هرچه این پیش‌بینی دقیق‌تر باشد، صاحب کالا نیز می‌تواند برنامه‌ریزی بهتری برای دریافت، انبارش یا توزیع کالا انجام دهد.

شناسایی تأخیر پیش از وقوع

هوش مصنوعی می‌تواند به جای اینکه بعد از وقوع تأخیر آن را گزارش کند، احتمال تأخیر را پیش از رسیدن به مقصد شناسایی کند.این تفاوت بسیار مهم است.اطلاع از اینکه «بار تأخیر کرده» یک گزارش است؛ اما اطلاع از اینکه «این بار احتمالاً با تأخیر خواهد رسید» یک ابزار تصمیم‌گیری است.در حالت دوم، صاحب کالا فرصت دارد برنامه خود را تغییر دهد و از اثرات زنجیره‌ای تأخیر جلوگیری کند.

رهگیری هوشمند محموله‌ها

GPS و سیستم‌های رهگیری مدت‌هاست که در صنعت حمل‌ونقل مورد استفاده قرار می‌گیرند. اما هوش مصنوعی می‌تواند مفهوم رهگیری را یک مرحله جلوتر ببرد.در رهگیری سنتی، سیستم عمدتاً پاسخ می‌دهد:بار کجاست؟

اما در سیستم هوشمند، سؤال می‌تواند این باشد:

بار کجاست، چه وضعیتی دارد و احتمالاً چه اتفاقی برای آن خواهد افتاد؟

این تفاوت، مسیر حرکت صنعت از Tracking به سمت Predictive Tracking را نشان می‌دهد.

سیستم می‌تواند انحراف از مسیر، توقف غیرعادی، احتمال تأخیر یا تغییر در شرایط حمل را شناسایی کرده و هشدار لازم را صادر کند.

آینده رانندگان در عصر هوش مصنوعی

ورود هوش مصنوعی به صنعت حمل‌ونقل الزاماً به معنای حذف نقش رانندگان نیست.

در بسیاری از کاربردهای فعلی و نزدیک‌مدت، هوش مصنوعی بیشتر نقش یک دستیار هوشمند را ایفا خواهد کرد.

راننده همچنان مسئول اجرای سفر است، اما ابزارهایی در اختیار خواهد داشت که تصمیم‌گیری را برای او ساده‌تر می‌کنند.

هوش مصنوعی به‌عنوان دستیار راننده

یک سیستم هوشمند می‌تواند به راننده کمک کند تا:مسیر مناسب‌تری انتخاب کند؛از مسیرهای پرترافیک دوری کند؛مصرف سوخت خود را کاهش دهد؛زمان احتمالی رسیدن را تخمین بزند؛و هشدارهای مربوط به شرایط غیرعادی مسیر را دریافت کند.در نتیجه فناوری می‌تواند به جای حذف نقش راننده، توانمندی او را افزایش دهد.

هوش مصنوعی و تحول پلتفرم‌های اعلام بار

پلتفرم‌های آنلاین حمل‌ونقل یکی از حوزه‌هایی هستند که ظرفیت بالایی برای استفاده از هوش مصنوعی دارند.

در یک پلتفرم هوشمند، صرفاً نمایش فهرستی از بارها کافی نیست. سیستم باید بتواند ارتباط میان بار و ظرفیت موجود را تحلیل کند.

تطبیق هوشمند بار و راننده

هوش مصنوعی می‌تواند عواملی مانند موقعیت راننده، نوع خودرو، مقصد، ظرفیت، زمان در دسترس بودن و مسیر سفر را در نظر بگیرد و گزینه‌های مناسب‌تری پیشنهاد دهد.

در نتیجه به جای اینکه راننده مجبور باشد میان تعداد زیادی بار جست‌وجو کند، سیستم می‌تواند بارهای مناسب‌تر را به او پیشنهاد دهد.

این تغییر، تجربه کاربر را از «جست‌وجوی بار» به «دریافت پیشنهاد هوشمند» منتقل می‌کند.

شکل‌گیری بازار حمل‌ونقل پیش‌بینانه

در مرحله پیشرفته‌تر، پلتفرم‌ها می‌توانند حتی پیش از ایجاد تقاضای قطعی، الگوهای احتمالی بازار را شناسایی کنند.برای مثال، اگر داده‌ها نشان دهند که در یک مسیر مشخص طی روزهای آینده احتمال افزایش تقاضا وجود دارد، سیستم می‌تواند این موضوع را به رانندگان یا مدیران ناوگان اطلاع دهد.در این حالت، پلتفرم دیگر فقط محل اتصال عرضه و تقاضا نیست؛ بلکه به زیرساخت تصمیم‌گیری بازار حمل‌ونقل تبدیل می‌شود.

چالش‌های استفاده از هوش مصنوعی در حمل‌ونقل

با وجود ظرفیت بالای هوش مصنوعی، پیاده‌سازی آن بدون چالش نیست.

یکی از مهم‌ترین پیش‌نیازهای استفاده مؤثر از هوش مصنوعی، دسترسی به داده‌های باکیفیت است. اگر داده‌ها ناقص، پراکنده یا نادرست باشند، خروجی سیستم هوشمند نیز قابل اعتماد نخواهد بود.

کیفیت و یکپارچگی داده‌ها

هوش مصنوعی بدون داده مناسب نمی‌تواند تصمیم مناسبی ارائه دهد.اطلاعات مربوط به بار، راننده، خودرو، مسیر و عملیات باید تا حد امکان دقیق، استاندارد و یکپارچه باشند.بنابراین پیش از سرمایه‌گذاری گسترده روی هوش مصنوعی، شرکت‌های حمل‌ونقل باید زیرساخت داده خود را تقویت کنند.

آموزش نیروی انسانی

ورود فناوری به معنای حذف کامل نیروی انسانی نیست.کارکنان باید یاد بگیرند چگونه از خروجی سیستم‌های هوشمند استفاده کنند، نتایج را تفسیر کنند و در مواقع لازم تصمیم نهایی را اتخاذ کنند.

به همین دلیل، تحول دیجیتال موفق ترکیبی از فناوری، داده و نیروی انسانی توانمند است.

هزینه و زیرساخت

پیاده‌سازی سیستم‌های هوشمند نیازمند سرمایه‌گذاری در نرم‌افزار، زیرساخت داده، تجهیزات ارتباطی و آموزش است.اما ارزیابی چنین پروژه‌هایی نباید فقط بر اساس هزینه اولیه انجام شود. باید هزینه‌های ناشی از خواب ناوگان، سفرهای خالی، مصرف سوخت، خرابی خودرو و تأخیر نیز در محاسبه بازگشت سرمایه در نظر گرفته شوند.

آینده لجستیک؛ از اتوماسیون به تصمیم‌گیری هوشمند

تحول واقعی هوش مصنوعی در لجستیک زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم‌ها تنها وظایف مشخص را خودکار نکنند، بلکه در فرآیند تصمیم‌گیری نیز نقش داشته باشند.

در این مدل، سیستم می‌تواند داده‌ها را جمع‌آوری کند، شرایط را تحلیل کند، چند سناریو را بررسی کند و بهترین گزینه را پیشنهاد دهد.به این ترتیب، نقش فناوری از ابزار اجرایی به لایه هوشمند تصمیم‌گیری تغییر می‌کند.این همان نقطه‌ای است که صنعت حمل‌ونقل می‌تواند از مدیریت سنتی به سمت مدیریت پیش‌بینانه و هوشمند حرکت کند.

نقش هوش مصنوعی در آینده حمل‌ونقل ایران

برای صنعت حمل‌ونقل ایران نیز هوش مصنوعی می‌تواند فرصت‌های قابل توجهی ایجاد کند.حجم بالای داده‌های حمل، گستردگی شبکه جاده‌ای، تعداد زیاد ناوگان و اهمیت کنترل هزینه‌های عملیاتی، زمینه مناسبی برای توسعه راهکارهای داده‌محور ایجاد کرده است.در این مسیر، پلتفرم‌های دیجیتال حمل‌ونقل می‌توانند نقش مهمی داشته باشند؛ زیرا بخش بزرگی از داده موردنیاز برای مدل‌های هوشمند، در جریان واقعی عملیات حمل تولید می‌شود.اگر اطلاعات مربوط به بار، راننده، خودرو، مسیر، زمان و عملکرد در یک بستر یکپارچه جمع‌آوری شوند، امکان توسعه خدمات هوشمندی مانند پیشنهاد بار، پیش‌بینی زمان تحویل، تحلیل عملکرد ناوگان و شناسایی الگوهای بازار فراهم خواهد شد.پلتفرم‌هایی مانند بارکس می‌توانند در این مسیر از یک ابزار ارتباطی ساده میان بار و راننده فراتر رفته و به بستری برای تصمیم‌گیری هوشمند در حمل‌ونقل تبدیل شوند.

جمع‌بندی

هوش مصنوعی در حال تغییر تعریف سنتی لجستیک و حمل‌ونقل است.این فناوری می‌تواند از لحظه انتخاب بار و برنامه‌ریزی سفر تا انتخاب مسیر، مدیریت ناوگان، کنترل مصرف سوخت، نگهداری خودرو، رهگیری محموله و تحویل نهایی کالا نقش داشته باشد.مهم‌ترین تغییر اما در یک نقطه اتفاق می‌افتد: تصمیم‌گیری.در گذشته بسیاری از تصمیمات بر اساس تجربه، اطلاعات محدود و واکنش به اتفاقات گرفته می‌شدند. در مدل جدید، داده‌ها جمع‌آوری می‌شوند، الگوریتم‌ها آن‌ها را تحلیل می‌کنند و سیستم می‌تواند پیش از وقوع بسیاری از مشکلات، احتمال آن‌ها را شناسایی کند.به همین دلیل، آینده حمل‌ونقل متعلق به شرکتی نیست که صرفاً کامیون بیشتری دارد؛ بلکه متعلق به کسب‌وکاری است که داده بیشتری را به تصمیم بهتر تبدیل می‌کند.هوش مصنوعی قرار نیست فقط حمل‌ونقل را سریع‌تر کند. قرار است آن را قابل پیش‌بینی‌تر، دقیق‌تر، شفاف‌تر و بهره‌ورتر کند.و برای صنعت حمل‌ونقل، این یعنی عبور از مدیریت واکنشی به سمت حمل‌ونقل هوشمند و پیش‌بینانه.